دکتر مرتضی عبدالهی متخصص کودکان و نوزادان

ایران، مشهد ، کلینیک پزشکی دکتر مرتضی عبدالهی ، واحد 01

تلفن تماس05136230049

سوپ قارچ مناسب بعد از ۹ ماهگی

مواد لازم

گندم پرک شده یک قاشق

قارچ تازه خرد شده یک قاشق

ماش یا عدس نصف قاشق

جعفری یا گشنیز خرد شده

رشته فرنگی نصف قاشق

پیاز یک عدد کوچک

مرغ یک تکه کوچک اندازه نصف قوطی کبریت

روغن زیتون نصف قاشق

قلم گوسفند اختیاری

نمک و ادویه طبق توضیحات طرز پخت

.

طرز پخت

مرغ و درصورت تمایل قلم گوسفند را به همراه پیاز تفت داده شده روی حرارت ملایم بمدت ۲ ساعت بپزید پس از پخت کامل گوشت به ان عدس یا ماش خیس شده و رشته فرنگی را اضافه کنید و حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه پخت را ادامه دهید.جعفری یا گشنیز را در انتهای پخت اضافه کنید.

اضافه کردن نمک فقط بعد از یک سالگی باید صورت گیرد

ادویه های ساده تر را در سن قبل یک سالگی در صورت عدم حساسیت و با مشورت پزشکتان فقط میتوانید اضافه کنید

تکامل کودک از بدو تولد تا بلوغ

تولد تا یک ماهگی:

رشد وزنی کودک:در ماه اول کودک روزانه ۲۰ تا ۳۰ گرم وزن میگیرد

دید کودک در بدو تولدحد اکثر ۳۰ سانتی متر است (فاصله تا پستان مادر) و شنوایی کودک کامل است و بیشتر به صدای زنانه و مادر تمایل دارد .نزدیک یک ماهگی تماشای صورت انسان را به اشیا ترجیح میدهد.

از نظر حرکتی در یک ماهگی هنوز نمیتواند گردن بگیرد.ولی برای لحظه ای سر را در امتداد بدن قرار میدهد.

نیاز عاطفی به بغل شدن در سنین نوزادی ایجاد میشود و هر چه بیشتر در این سنین بغل شود در سنین بالای یک سال کمتر گریه میکند و در بزرگسالی موفق تر است

یک تا دو ماهگی

در این سن کم کم کولیک و دل درد های نوزادی شروع میشود (جهت مطالعه بیشتر کولیک کلیک کنید) کولیک دل درد های نوزاد است که تا حدود ۴ ماهگی ادامه دارد.

در این سن چانه را بالا نگه میدارد ولی همچنان گردن نمیگیرد

در بینایی چهره افراد را نگاه و تعقیب میکند.اشیا متحرک را تعقیب میکند.در این سن لبخند میزند و ممکن است خنده صدا دار هم بکند.به تلوزیون توجه میکند و گاهی تا ۶ ساعت بدون نیاز به شیر میخوابد

دو تا شش ماهگی

در این سن وزن گیری کودک کند تر و روزانه ۱۵ تا ۲۰ گرم میشود.

خنده صدادار میکد.اشیا را در خط وسط با دو دست میگیرد و دست به دست میکند.از حدود ۳ تا ۴ ماهگی توجه او به محرکهای محیطی زیاد میشود و با هر صدایی سینه مادر را رها میکند و به سمت صدا کنجکاوانه برمیگردد.

حدود ۳ تا ۴ ماهگی گردن گرفتن و پا گرفتن کامل میشود.

شناخت بدن خود از سه ماهگی با نگاه به دستها و سپس خوردن و گاز گرفتن دستها شروع میشود.اشیا را هم در این سنین با دهان شناسایی و لمس میکند.به گوشها و الت تناسلی اش دست میزند.

صداهای آغون اغون کردن در این سنین شروع میشود و در پاسخ به صحبت کردن با کودک تشدید میشود.

هنوز در این سنین ثبات اشیا را نمیداند یعنی اگر جسمی از میدان دیدش خارج شود آنرا فراموش میکند

شش ماهگی تا یک سالگی

در این سن کودک با فعالیت زیاد کم کم محیط را بیشتر میشناسد.حدود ۷ ماهگی مینشیند.و در ۹ تا ۱۰ ماهگی میتواند بچرخد.خزیدن از ۸تا ۹ ماهگی شروع میشود و از ۱۰ ماهگی دستش را از مبل و سایر اشیا میگیرد و می ایستد.حدود یک سالگی هم با یا بدون کمک راه میرود.در این سنین سعی در شناخت اشیا با دهان میکند و همه اشیا را به سمت دهان میبرد وحدود ۹ ماهگی کودک اشیا را با انگشت میتواند بردارد و مهارت او افزایش می یابد.

درک ثبات اشیا از ۹ ماهگی به بعد ایجاد میشود و کودک اگر اسباب بازی اش را مخفی کنید دنبالش میگردد.

از نظر کلامی ۹ ماهگی متوجه احساسات میشود و شادی و ناراحتی والدین را درک میکند.۸ تا ۱۰ ماهگی کلمات تک سیلابی و ۱۲ ماهگی کلمات دو سیلابی بکار میبرد.

حرکاتی مانند بای بای کردن و اجرای فرامین ساده مانند بده و برو را در حدود یک سالگی می آموزد

شربت امگا ۳ مکس

شربت امگا-۳ مکس

شربت امگا ۳ مکس یوروویتال حاوی روغن ماهی، روغن کبد ماهی و مقادیر مناسبی از ویتامین های A ، D3 و E می باشد.

موارد مصرف

  • حفظ سلامت عمومی بدن
  • تقویت رشدجسمی و ذهنی کودکان و نوجوانان
  • کمک به بهبود اختلالات رفتاری در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی
  • کمک به بهبود علائم آسم و حساسیت های پوستی
  • تقویت سیستم ایمنی 
  • تقویت حافظه
  • بهبود عملکرد ذهنی

ویژگی های شربت امگا ۳ مکس یوروویتال

  • دارای بالاترین میزان امگا-۳ (۲۸۸۰ میلیگرم امگا-۳)
  • با طعم مطلوب پرتقال
  • فاقد طعم و بوی ماهی
  • حاوی ویتامین های A,D,E

امگا ۳

اسیدهای چرب امگا ۳ جزء مهم غشاء سلول های بدن می باشند و در ساختمان سلول های عصبی و به عنوان ماده متشکله بسیاری از واسطه های بیولوژیکی بدن بکار می روند و بهمین دلیل این اسید های چرب از نظر تغذیه ای بسیار مهم و ضروری می باشند.

با توجه به اینکه بدن انسان قادر به ساخت این اسیدهای چرب  ضروری نمی باشد، باید از طریق رژیم غذایی (خوردن ماهی چندین بار در هفته) یا مکمل های غذایی تامین شوند.

تا کنون هزاران مطالعه و تحقیق بالینی بر روی اسیدهای چرب امگا ۳ صورت گرفته است و هر کدام به نحوی بر فواید چشمگیر و روز افزون این اسیدهای چرب  در سلامت بدن، پیشگیری و حتی درمان بیماری ها به خصوص در کودکان و نوجوانان تاکید می کنند.

ویتامین A

در رشد، حفظ سلامت سیستم ایمنی و تقویت بینایی موثر است.

ویتامین D3

در افزایش جذب کلسیم، جلوگیری از به تاخیر افتادن رشد وهمچنین پیشگیری از نرمی استخوان در کودکان نقش بسزایی دارد.

ویتامین E

یک ویتامین محلول در چربی و موثر تقویت سیستم ایمنی و حفظ سلامت پوست می باشد.

ریفلاکس نوزادی

رفلاکس زمانی روی می‌دهد که شیری که کودک نوشیده و قورت داده است دوباره در مری بالا می‌آید یا به دهان او باز می‌گردد.

برترین ها: رفلاکس زمانی روی می‌دهد که شیری که کودک نوشیده و قورت داده است دوباره در مری بالا می‌آید یا به دهان او باز می‌گردد. فرقی هم ندارد که نوزاد از سینه مادر شیر می‌نوشد یا شیرخشک به او داده می‌شود. هر دو کودک، مستعد مبتلا شدن به این عارضه هستند.

اسیدی که در معده کودکان وجود دارد به هضم غذای آنها کمک می‌کند. همان‌طور که سوزش معده و اصطلاحا ترش‌کردگی در بزرگسالان موجب ناراحتی است، کودکان نیز در نتیجه این برگشت غذایی اذیت می‎‌شوند.

البته تنها خوبی رفلاکس این است که خیلی سریع و خودبه‌خود برطرف می‌شود. این مشکل در کودکان بسیار عادی است و نمی‌توان آن را نشانه هیچ‌نوع بیماری به‌شمار آورد. تقریبا نیمی از نوزادان در سه ماه نخست زندگی، یک یا دوبار در روز دچار رفلاکس معده می‌شوند.

درصد بسیار کمی از نوزادان دچار رفلاکس مزمن هستند که برای آنها مشکل ایجاد می‌کند.

چگونه متوجه شویم نوزاد رفلاکس دارد؟

نوزادان در نتیجه رفلاکس، شیری که خورده‌اند را بالا می‌آورند. یا چندین بار استفراغ‌ می‌کنند. یا حتی سرفه و سکسکه را نیز می‌‌توان به عنوان نشانه‌های رفلاکس نام برد. اما همه این مسایل کاملا طبیعی هستند و نیازی نیست نگران باشید. فقط همیشه دستمالی در دسترس داشته باشید که اطراف دهان او را پاک کنید.

چه چیزی موجب رفلاکس می‌شود؟

این را همه می‌دانید که لوله ارتباطی معده و دهان، مری است. در بدن، در جایی که مری و معده به یکدیگر می‌رسند، یک حلقه ماهیچه‌ای (دریچه) وجود دارد. هنگامی که نوزاد شیر می‌نوشد، این دریچه‌ی ماهیچه‌ای باز و پس از عبور غذا دوباره بسته می‌شود تا غذا را در معده نگه دارد. در نوزادان چون هنوز این دریچه به طور کامل رشد نکرده است و کامل نیست، نمی‌تواند به‌خوبی این وظیفه را انجام دهد. به‌همین دلیل، بیشتر نوزادان دایم در حال رفلاکس معده هستند.

هنگامی که معده نوزاد پر می‌شود، بقیه شیر یا غذایی که نوشیده دوباره به مری و دهان او باز می‌گردد.

استفراغ یا قی کردن نوزادان می‌تواند به دلایل زیر باشد:

•    مری باریک و کوتاهی دارد.

•    سیستم گوارشی او کند است و طول می‌کشد  تا شیر از معده وارد روده کوچک بشود.

•    لوله مری و معده او هنوز به رشد کامل نرسیده‌اند.

ظرفیت معده نوزادان چند روزه به اندازه یک تیله کوچک است. در روز سوم، گنجایش آن به اندازه تیله بزرگ افزلیش می‌یابد. در روز دهم، به اندازه یک توپ پینگ-پونگ رشد می‌کند و بزرگ می‌شود. دریچه مری و معده نیز در طول این زمان قوی‌تر می‌شود. به این مفهوم که هر چه این اندام بیشتر رشد می‌کنند و قوی‌تر می‌شوند، مشکل رفلاکس نوزادان نیز کم‌تر می‌شود. در حدود ماه‌های ۱۰ تا ۱۲، فقط ۵ درصد از کودکان دچار رفلاکس می‌شوند.

البته گاهی مشکل رفلاکس در کودکان در نتیجه ضعیف بودن عملکرد سیستم گوارشی است. در این مواقع، غذا برای مدت طولانی در معده باقی می‌ماند و دلیل آن نیز می‌تواند در نتیجه حساسیت به شیر گاو یا عدم پذیرش آن توسط بدن کودک باشد.

چگونه می‌توان از رفلاکس جلوگیری کرد؟

اگر رفلاکس نوزاد کم و معمولی است، خوب غذا می‌خورد و مورد دیگری برای نگرانی وجود ندارد، شاید راه‌کارهای زیر بتوانند کمک‌کننده باشند:

در حالت عمودی به کودک شیر بدهید.

پس از هر بار شیر دادن، حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه کودک را در حالت عمودی در آغوش نگه‌دارید.

ترجیحا به مقدار کم اما وعده‌های بیشتر به نوزاد شیر بدهید.

اگر با شیشه کودک را تغذیه می‌کنید، هر دو سه دقیقه یک‌بار در میان شیرنوشیدن، اجازه دهید بادگلو کند. در ضمن، مطمئن شوید که سوراخ نوک پستان خیلی باز نیست. اگر این‌طور باشد شیر با مقدار و سرعت بیشتر وارد دهان نوزاد می‌شود و می‌تواند موجب رفلاکس بشود.

چه زمانی رفلاکس نگران‌کننده است و باید کودک را نزد پزشک ببریم؟

همان‌طور که قبلا نیز اشاره کردیم، برگرداندن مقدار کمی شیر پس از هر تغذیه کاملا طبیعی است. اما اگر موارد زیر را در فرزند خود مشاهده کردید، حتما با پزشک کودک در میان بگذارید:

•    داشتن رفلاکس‌های مداوم و پی‌درپی

•    بداخلاقی در طول شیر نوشیدن یا پس از آن، گریه و خم کردن کمر

•    قی کردن‌های پی‌درپی و به مقدار زیاد دست‌کم دوساعت پس از هر بار شیر نوشیدن

•    امتناع از شیر نوشیدن اما مکیدن پستانک (اگر استفاده می‌کنید)

هنگامی که نوزاد را برای رفلاکس نزد پزشک می‌برید، موارد زیر را در ذهن داشته باشید تا بتوانید پاسخ‌های درست به پزشک بدهید:

•    چه مواقعی نوزاد شیر می‌نوشد

•    نوزاد چه مواقعی اصولا گریه می‌کند

این اطلاعات به پزشک کمک می‌کند تا بتواند تشخیص دهد آیا کودک مشکلات دیگری نیز دارد یا خیر.

آیا برای رفلاکس درمانی وجود دارد؟

اگر رفلاکس معده نوزاد شما شدید است احتمالا پزشک موارد زیر را توصیه خواهد کرد.

اضافه کردن غلیظ‌کننده به شیر

می‌توانید با اضافه کردن غلیظ‌کننده به شیر مادر یا شیرخشک به مدت دو هفته تا اندازه‌ای از رفلاکس معده جلوگیری کنید. البته این کار را نباید سرخود انجام داد و حتما باید با تجویز پزشک آن را استفاده کنید. داروخانه‌ها نیز بدون نسخه آن را عرضه نمی‌کنند.

قطع کردن شیر گاو

نشانه‌های حساسیت به شیر گاو بسیار مشابه نشانه‌های رفلاکس است. تا ۴۰ درصد از موارد همین حساسیت به شیر گاو موجب ایجاد رفلاکس می‌شود. مادرانی که از سینه خود به نوزاد شیر می‌دهند، احتمالا باید نوشیدن شیر گاو یا غذاهایی  که حاوی شیر گاو است را از برنامه غذایی خود حذف کنند. اگر کودک شیر خشک مصرف می‌کند، از پزشک بپرسید که آیا می‌توان به مدت دو هفته از شیر ضدحساسیت‌زا برای نوزاد استفاده کرد؟

مصرف داروی ضداسید مخصوص نوزادان

اگر موارد مذکور چاره‌ساز نبودند، ممکن است پزشک برای نوزاد، داروی ضد اسید معده تجویز کند. البته این دارو تضمینی برای درمان رفلاکس به شمار نمی‌رود.

اگر از سینه به نوزاد شیر می‌دهید، می‌توانید شیر را بدوشید و در شیشه بریزید و با داروی ضد حساسیت آن را مخلوط کنید. برای آگاهی از میزان درست و دقیق این دارو، روی بسته‌بندی آن را با دقت بخوانید.

احتمال دارد کودک برای موارد زیر نزد پزشک متخصص کودکان فرستاده شود:

•    آشکار نبودن دلیل رفلاکس معده کودک

•    مشاهده خون در استفراغ‌های کودک – که احتمالا شبیه دانه قهوه دیده می‌شوند.

•    کم‌خونی کودک

•    سرفه‌های دایمی و عفونت‌های دایمی سینه کودک

•    رشد وزن کودک طبیعی نیست.

•    کودک در قورت دادن شیر مشکل دارد.

هه موارد ذکر شده بسیار نادر هستند. اما اگر هر کدام از آنها را در نوزاد خود مشاهده کردید، حتما با پزشک متخصص در میان بگذارید.

چگونه می‌توان با رفلاکس کنار آمد؟

رفلاکس نوزادان برای والدین نیز خسته‌کننده است. دایم باید دستمال دستشان باشند و اطراف دهان کودک را پاک و لباس‌هایش را تعویض کنند. تکرار این مساله نیز باعث می‌شود تا تصور کنند همیشه در خانه و لباس‌ها و حتی بدن خودشان بوی شیر ترشیده می‌دهد که حس خوبی ندارد.

برای راحت کنار آمدن با رفلاکس می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

•    در خانه همیشه زیرپوش تن نوزاد کنید تا شستن آنها آسان باشد. این لباس ها قیمت ارزان‌تری هم دارند و می‌توانید به تعداد زیاد تهیه و کار خودتان را راحت کنید.

•    فقط یک مبل یا کاناپه را برای شیر دادن به نوزاد انتخاب و مشخص کنید. روی آن پارچه بیندازید که پس از کثیف شدن، بتوانید راحت آن را بشویید. یک گزینه جایگزین نیز داشته باشید تا در طول خشک شدن یکی، پارچه دیگری در دسترس باشد.

•    روی صندلی ماشین یا کالسکه نوزاد نیز یک لایه کاور قابل شست‌وشو بکشید که به‌راحتی قابل تعویض و قابل شست‌وشو باشد.

•    برای جلوگیری از کثیف و لک شدن تودوزی ماشین، در قسمتی که صندلی کودک قرار دارد، یک لایه پارچه محافظ روی صندلی بکشید.

•    در ساک کودک همیشه چند دست لباس معمولی، تاپ یا بلوز برای خودتان و دستمال نرم همراه داشته باشید. کیسه پلاستیکی نیز به همراه داشته باشید تا لباس‌های کثیف را داخل آن قرار دهید.

•    تا حد امکان، لباس‌های سفید و روشن بپوشید تا لکه‌های شیری که نوزاد بالا آورده است خیلی دیده نشوند و منظره بدی روی لباس شما ایجاد نکنند.

با تشکر از سایت برترینها

شیر خشکهای مختلف موجود در بازار

ذکر این نکته ضروریست که مصرف و شروع هر گونه شیر خشک بدون مشورت پزشک ممنوع است و در توضیحات ادامه که از سایت داروخانه دکتر علی زاده است اشاره ای به برند تجار یشیر خشک نکردیم چون به هیچ عنوان تبلیغ برای هیچ نوع شیر خشکی را در سایت مجاز نمیدانیم بیشتر بخوانید “شیر خشکهای مختلف موجود در بازار”

شکاف لب و کام

همه چیز درباره بیماری شکاف کام و لب

بیماری شکاف کام و لب,اخبار پزشکی,خبرهای پزشکی,مشاوره پزشکی

شاید کمتر کسی گمان کند که یک بیماری خاموش مثل شکاف کام و لب، امکان تبدیل شدن به یک بحران اجتماعی را داشته باشد. اما ماجرا این‌جاست که اگر با مشکلات درمان این بیماری آشنا شوید، متوجه خواهید شد با فرآیند بسیار پیچیده‌ای روبه‌رو هستیم، چون بیمار مبتلا به شکاف کام و لب، فقط با یک پروسه درمانی سروکار ندارد. این بیماری با اختلالات و کم‌توانی‌های دیگر و گاهی سندرم‌هایی همراه است که هرکدام معضلی جداگانه محسوب می‌شوند و نیاز به کارشناسان مختلف و درواقع یک تیم پزشکی دارند؛ اختلال در تغذیه، تنفس، شنوایی، تکلم، دندان‌ها و مشکلات روحی و روانی. اگر این بیماری در نخستین جراحی به‌درستی تحت درمان قرار نگیرد و پشتیبانی لازم تا سنین جوانی همراه بیمار نباشد، معضلی بزرگتر پیش رو خواهد بود. در هر حال حاضر ١٠٠‌هزار کودک ایرانی مبتلا به این بیماری هستند. زمانی را فرض کنید که آنها به جوانی ‌می‌رسند، وارد جامعه می‌شوند و به خاطر تفاوت در چهره دچار افسردگی و اختلالاتی نظیر ناسازگاری و انزوا می‌شوند، ضمن این‌که مشکل ازدواج را به‌خصوص در دختران مبتلا به این بیماری که تحت درمان مناسب و به‌موقع قرار نگرفته‌اند، باید به این جریان اضافه کنیم. بنابراین دور از ذهن نیست که بگوییم در این گفت‌وگو بیش از آن‌که به یک بیماری پرداخته باشیم، به عوامل یک بحران پرداخته‌ایم؛ بحرانی که باید هرچه زودتر برای ریشه‌کن کردن آن آستین بالا زد.

 

در ابتدای بحث توضیح مختصری درباره بیماری شکاف کام و لب بدهید.«شکاف کام و لب»‌ در مراحل شکل‌گیری جنین در شکم مادر بروز می‌کند و به این شکل است که شکاف کام یا لب یا هر دو، به جهت اتصال ناقص دو طرف صورت اتفاق می‌افتد. از هفته چهاردهم که مادر وارد چهارمین ماه بارداری می‌شود، در سونوگرافی می‌توان شکاف لب را تشخیص داد، اما شکاف کام تنها بعد از تولد قابل تشخیص است، به این شکل که نوزاد نمی‌تواند شیر بخورد و بخشی از شیر مادر از بینی او بیرون می‌ریزد. تابه‌حال علل مختلفی را هم برای این بیماری شناسایی کرده‌اند. درصدی از بیماران بر اثر عوامل وراثتی مبتلا می‌شوند و بسیاری از آنها به دلایل محیطی مثل مصرف سیگار، موادمخدر یا دارو در مادران باردار و قرار گرفتن مقابل اشعه هنگام عکسبرداری.

 

 گویا شکاف لب در پسران بیشتر است و شکاف کام در دختران. این آمار چقدر صحت دارد؟

درباره شکاف لب درست است که اکثرا پسرها به این بیماری مبتلا می‌شوند، اما در دختران هم وجود دارد. اما شکاف کام بیشتر در دختران شایع است، به نحوی که دوسوم بیماران شکاف کام را دخترها تشکیل می‌دهند. البته چون ما آمار دقیقی از نظر شیوع بیماری و مسائل مرتبط با آن نداریم، نمی‌توانیم دقیقا تعیین کنیم که درحال حاضر چند‌ درصد کودکان مبتلا به این بیماری هستند، اما به‌طور تقریبی می‌توانم بگویم از بین ٧۵ میلیون نفر جمعیت ایران حدود ١٠٠‌هزار کودک به این بیماری مبتلا هستند یا این‌که درمان‌شان نیاز به تکمیل دارد. این درحالی است که مثلا در اروپا از هر ۶۵٠ نوزاد، یک نوزاد و در آمریکا از هر ٧٠٠ نوزاد، یک نوزاد مبتلا هستند.

 

عمل‌های جراحی برای درمان این بیماری چه زمانی باید انجام شود؟

عمل شکاف لب ٣‌ماهگی انجام می‌شود؛ زمانی که وزن کودک به ۵ کیلو و نیم رسیده باشد. عمل شکاف کام هم در ٩ ماهگی انجام می‌شود؛ وقتی وزن کودک به ٩ تا ٩ و نیم کیلو رسیده باشد. البته عمل شکاف لب، بسته به وضعیت بیمار بین ٣ تا ۴ ماهگی و عمل شکاف کام بین ٩ تا ١٢ ماهگی قابل تغییر است. اما مسأله این‌جاست که این بیماری در اغلب موارد با ناهنجاری‌های دیگری همراه است. مثلا یکی از اقدامات ضروری در روزهای نخست، مشاوره قلب است. در کنار این مسأله باید سونوگرافی هم انجام شود، چون گاهی ناهنجاری‌های ادراری هم در این کودکان دیده می‌شود. مسأله بعدی  به معضل شنوایی این کودکان برمی‌گردد. عفونت گوش میانی در کودکان دچار شکاف کام شایع است و خطری جدی برای شنوایی ایجاد می‌کند.

 

این مشکلات در نتیجه عملکرد ناقص بعضی از عضلات کام که شیپور استاش را باز می‌کند، عارض می‌شود. شیپور استاش لوله کوچکی است که حلق را به گوش میانی مرتبط می‌سازد. وقتی شیپور استاش به‌طور موثر باز نشود، فشار هوا در گوش میانی تنظیم نمی‌شود و شیر و ترشحات به راحتی وارد آن می‌شود، همین امر باعث می‌شود عفونی شده و کودک را مبتلا به تب و درد گوش و التهاب حاد گوش میانی می‌کند. به دلیل وقوع مکرر این مشکل، کودکان مبتلا به شکاف کام باید در هفته‌های نخست تولد، تحت معاینه پزشک یا یک متخصص گوش و حلق و بینی قرار بگیرند. عدم‌درمان این عفونت‌های مکرر، باعث ایجاد کم‌شنوایی می‌شود و در صورت ادامه یافتن مشکل، نقایص گفتار و زبان جدی را به دنبال خواهد داشت. به همین دلیل، انجام آزمون‌های شنوایی به‌صورت دوره‌ای و منظم، هر ۶ ماه یک‌بار از طفولیت تا ١٢سالگی توسط شنوایی‌سنج ضروری است.

 

البته تحقیقات نشان می‌دهد نوزادانی که باوجود مشکلات بسیار، با شیر مادر تغذیه شده‌اند، دوره‌های کمتری از عفونت گوش میانی را نسبت به آنهایی که با شیشه شیر تغذیه شده‌اند، تجربه کرده‌اند. اما در هر حال به متخصص گوش و حلق و بینی هم در این بیماری نیاز است که خب هزینه را بالاتر می‌برد. ناهنجاری‌های دیگری که به همراه شکاف کام ممکن است برای کودک پیش بیاید، سندرم‌هایی است که احتمال آن برای کودک وجود دارد. ما در کل ٣۵ سندرم شایع داریم و به همین دلیل لازم است کودک تحت مراقبت یک متخصص ژنتیک هم باشد. در بعضی کودکان مبتلا به شکاف کام، با سندرم استیکلر مواجه می‌شویم که به ناهنجاری در چشم می‌انجامد. در این مرحله نیاز به متخصص چشم و مراقبت‌های ویژه چشم‌پزشک است، چون ممکن است شبکیه چشم آسیب دیده و دچار پارگی شده باشد، به همین دلیل بیمار باید تحت معاینه قرار بگیرد تا از خطر آسیب در بینایی یا حتی نابینایی جلوگیری شده و اگر شبکیه دچار پارگی شده بود، ترمیم شود. در کنار این مراقبت‌ها باید جلساتی برای خانواده این کودکان هم ترتیب داده شود و به آنها آموزش بدهند که چطور شنوایی کودک را امتحان کنند. درواقع در این جلسات به والدین می‌گویند که به اصطلاح «مداخله زودرس در گفتار» کنند. چنین جلساتی درحال حاضر هر فصل یک کلاس در دانشکده توان‌بخشی اصفهان از ساعت ٨ صبح تا یک بعدازظهر انجام می‌شود که هزینه آن را خیریه متقبل شده است. در این جلسات به والدین آموزش می‌دهند چطور رفتار کنند تا کودک کم‌کم به گفتار طبیعی برسد.

 

در مجموع هزینه این مسائلی که گفتید بسیار بالاتر از حدی است که خیلی از خانواده‌ها توان پرداختش را داشته باشند، چون این بیماری نه‌تنها به معالجه اولیه احتیاج دارد که بعد از آن هم به مراقبت‌های مکرر نیاز دارد، طوری که بیمار باید تا سال‌های بعد با پزشکان و متخصصان مختلف در ارتباط باشد.

 

معضل از جایی شروع می‌شود که نوزاد در بدو تولد قادر به مک‌زدن شیر مادر نیست، چراکه برای مک‌زدن نمی‌تواند فشار منفی ایجاد کند و شیر را مک بزند. در این وضعیت مادر می‌بیند که نوزادش نیاز به شیر دارد، اما نمی‌تواند از شیر او تعذیه کند و بشدت دچار اضطراب می‌شود. درعین‌حال نوزاد هم گرسنه می‌ماند. با شیشه شیر معمولی هم نمی‌شود به نوزاد مبتلا به این بیماری شیر داد، چون ممکن است شیر وارد ریه شود. در هر حال حاضر تنها راه چاره استفاده از شیشه شیرهای مخصوص این بیماران است یا باید از شیشه‌شیر ‌هابرمن استفاده کنند یا شیشه‌های ژاپنی اسکوزینگ که قیمت آنها حدود ٣٠٠‌هزار تومان است. متاسفانه اکثر مبتلایان به این بیماری جزو خانواده‌های ضعیف و متوسط هستند و قادر به خرید چنین شیشه‌شیرهایی نیستند. فرض بفرمایید اگر قرار باشد تا موقع درمان اولیه یعنی ٩ماهگی، یک خانواده دو عدد از این شیشه‌ها را تهیه کند، باید مبلغی حدود ۶٠٠‌هزار تومان هزینه کند که خب غالبا توان پرداخت چنین مبلغی را ندارد. در استفاده از شیردوش‌ها هم همین معضل وجود دارد. برای نوزادان مبتلا به شکاف کام و لب نمی‌شود از شیردوش‌های معمولی استفاده کرد. ما درحال حاضر برای بیمارستان چنین شیردوش‌هایی تهیه کرده‌ایم که مبلغ آن حدود ٨میلیون تومان است و طبیعتا شمار کثیری از خانواده‌ها قادر به تامین چنین هزینه هنگفتی نیستند، برای همین ناچار می‌شوند سراغ شیرخشک بروند که باعث می‌شود نوزاد در بدو تولد از شیر مادر محروم شود. در کنار این مسأله باید توجه داشت اگر برای درمان این بیماری قدمی بزرگی برداشته نشود، قابلیت این را دارد که تبدیل به یک معضل اجتماعی بشود. به‌عنوان مثال دختری که به شکاف لب دچار می‌شود، اگر درمان نشود و تحت مراقبت‌های ویژه قرار نگیرد، مشکلات زیادی در انتظارش خواهد بود. یکی از مشکلات، مشکلات گفتاری است که نمی‌تواند منظورش را بیان کند. بعدها به خاطر نقص در چهره، در ازدواج هم موفق نخواهد بود، در آینده هم فرصت‌های شغلی را به‌خاطر این مشکل ممکن است از دست بدهد. بنابراین دقت بفرمایید که این بیماری به‌خصوص در نوزادان دختر، قابلیت تبدیل شدن به یک معضل اجتماعی را دارد.

 

 این مشکل گفتاری که اشاره کردید، در تمام بیماران شکاف کام و لب وجود دارد؟

تا ‌سال ٨۴ اکثر بیمارها، بعد از عمل جراحی با مشکل گفتاری مواجه می‌شدند؛ به این شکل که تودماغی صحبت می‌کردند. در آن‌ سال ما پیگیر کنفرانس‌های خارج از کشور بودیم و فهمیدیم عمل شکاف کام و لب در دنیا به روش‌ نوینی درحال انجام است. کسی که مبتکر این روش نوین بود، فردی است به نام برایان سامرلد که استرالیایی و ساکن لندن است. او با روش جراحی میکروسکوپی در‌ سال ٢٠٠٠، یعنی ١۴‌سال پیش توانسته بود به موفقیت‌های زیادی در این زمینه دست پیدا کند، به همین دلیل در‌ سال ٨۶ از ایشان درخواست کردیم تا به ایران سفر کند. از آن ‌سال به بعد، دکتر سامرلد ١١ ماه در ایران بودند و به آموزش جراحان ایرانی اقدام کردند. در بیمارستان امام حسین(ع) سالانه ٧۵٠ بیمار شکاف کام و لب تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند و در بیمارستان الزهرا(س)، ۴٠٠ بیمار. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد عمل‌ها با آموزش‌های جدید و کارگاه‌هایی که برگزار کردیم، روی ١٠٠٠ بیمار نتیجه‌بخش بوده و امیدواریم با تجربه بیشتر به تعداد عمل‌های موفقیت‌آمیز افزوده شود. درواقع حضور دکتر سامرلد در ایران بسیار موفقیت‌آمیز بود. ایشان دو بار به شیراز سفر و با جراحان آن‌جا همکاری کردند و به آنها آموزش دادند. خود بنده هم تا به حال ١٠ سفر به شیراز داشته‌ام و در عمل‌ها به جراحان آن‌جا کمک کرده‌ام تا بتوانیم هرچه سریع‌تر در این زمینه به نتایج مطلوب برسیم. دکتر سامرلد در تهران، در بیمارستان حضرت فاطمه(س) هم کارگاه‌های عملی داشتند.

 

 با این مسائلی که ذکر می‌کنید درواقع می‌شود اشاره‌ای هم به مشکلات جراحان در این زمینه کرد، چون قطعا باید دوره‌های ویژه‌ای دیده باشند و احتمالا با عمل‌ جراحی ساده‌ای طرف نیستند.

یکی از شعارهای مرسوم بین جراحان این است که «بهتر است عمل دیر انجام شود تا این‌که بد انجام شود»، به‌خصوص درباره بیماران شکاف کام و لب،‌ مسأله این‌جاست که اگر نخستین عمل، درست صورت نگیرد، امکان معالجه‌ دوباره از دست می‌رود، به همین دلیل باید دقت داشت که جراحی در این حوزه نمی‌تواند به‌صورت تفریحی یا گذری انجام شود و جراحان باید کاملا تخصصی، وقت خود را تنها به این عمل اختصاص دهند، چراکه اگر کسی در این زمینه تخصص پیدا نکرده باشد، نمی‌تواند عضلات کام را تشخیص دهد و همین امر منجر به عدم‌موفقیت در عمل می‌شود.

 

در این بین باید توجه داشت مدت زمان عمل جراحی در این بیماری، تقریبا چیزی حدود ٣ تا ۴ ساعت طول می‌کشد و ما نیاز به متخصص بیهوشی نوزاد هم داریم، چون نمی‌توانیم از متخصص بیهوشی عادی استفاده کنیم، چراکه بیمار نوزاد است و نیاز به تخصص و مراقبت شدید دارد. ضمن این‌که مخاطرات این عمل بسیار بالاست و اگر نخستین عمل جراحی، بد انجام شود، بیمار دیگر نمی‌تواند بهبودی کامل به دست بیاورد. البته باید در نظر داشت کسانی که وارد این کار می‌شوند، باید عاشقانه کار کنند و فقط به انگیزه پول نیایند، اما حق‌الزحمه جراحان بنا به کاری که در این عمل انجام می‌دهند، پایین است.

 

یعنی از یک طرف حق‌الزحمه جراحان برای عمل پایین است و از طرف دیگر هزینه‌ای که والدین بیمار باید برای این عمل بپردازند، چون همان‌طور که اشاره کردید به یک دوره‌ درمان چند ساله احتیاج است تا بیمار از ناهنجاری‌های مختلف نجات پیدا کند.

 

اگر بخواهم خلاصه‌ای از کل مباحث بگویم به این شکل است؛ عمل شکاف کام در ٩ ماهگی انجام می‌شود که مرحله نخست درمان این بیماری به شمار می‌رود. در مرحله دوم گفتاردرمان وارد می‌شود؛ یعنی از ١٨ماهگی تا ۴سالگی. اگر گفتار بیمار با مشکلی مواجه نبود که هیچ، اما اگر کام کوتاه بود، باید اصلاح عضلات کام صورت بگیرد و نیاز به عمل جراحی دوباره خواهد بود. در همین زمان، از ٢سالگی،‌ همکاران دندانپزشک هم وارد می‌شوند تا اگر بیمار احیانا با تخریب دندان، خرابی دندان یا عفونت در این ناحیه مواجه است، اقدامات لازم را انجام دهند. ضمن این‌که کودکان شکاف در لثه، از ۶ تا ٨سالگی نیاز به ارتودونسی دارند. در ٩سالگی، جراح فک و پلاستیک هم وارد عمل می‌شوند و با قرار دادن استخوان دنده یا لگن در فک، به روند اصلاح کامل بیمار کمک می‌کنند. در این دوره کودک وارد بیش‌دبستانی و دبستان شده و با مشکلات روحی مواجه می‌شود، چون شکل ظاهری او با مابقی بچه‌ها تفاوت دارد و باید همکار روانپزشک هم به تیم اضافه شود. به همین ترتیب تا ١۶سالگی که رشد صورت تمام می‌شود، انواع متخصصان باید بیمار را تحت مراقبت قرار دهند. در این سن بینی بیمار هم ممکن است با مشکلاتی مواجه شده باشد و طول، غضروف و سوراخ‌های بینی احتیاج به ترمیم داشته باشند. عمل شکاف لب هم در ٣ماهگی انجام می‌شود و بیمار باید تا دوران بلوغ تحت درمان باشد. در این بیماری ما ١٠ مرحله کار داریم و ١۵ رشته تخصصی باید با هم همکاری داشته باشند تا یک بیمار سلامت کامل خود را پیدا کند.

 

با تمام این احوال دولت باید خیلی بیشتر از این برای درمان این بیماری هزینه کند، یعنی درست است که کار خیریه، کاری بسیار انسانی و شریفی است، اما این دلیل نمی‌شود که بیماران منتظر کمک‌های خیریه باشند.

خوشبختانه در دولت آقای روحانی با طرح تحول نظام سلامت، ٩٧‌درصد روستاییان تحت پوشش قرار گرفتند، اما مسأله مهم عمل‌ها و مراقبت‌های بعدی از بیمار است. البته خیریه‌ای هم که در اصفهان به منظور پوشش بیماران شکاف کام و لب وجود دارد، بسیار موثر بوده، یعنی بعد از عمل تلاش می‌کند چتر مراقبتی و مراحل بعدی را که بیمار باید مدام با پزشکان همکاری کند، تقبل ‌کند. در کنار کمک به هزینه درمان، در زمینه اقدامات آموزشی هم خیریه فعال بوده، البته باید دقت داشت عمل شکاف کام و لب اگر در زمان و‌ در جای مناسب انجام شود، اما چتر مراقبتی آن ادامه نداشته باشد، نتیجه‌بخش نخواهد بود.

 

ضمن این‌که مشکلات این بیماران به همین مسائلی که گفتم ختم نمی‌شود. مثلا بیماری ام‌اس به‌عنوان بیماری خاص معرفی شده و داروهای گران‌قیمتی هم دارد. به همین جهت شرکت‌های دارویی وارد عمل شده و بیماران توانسته‌اند از مزایای مختلف و تبلیغاتی که در این زمینه می‌شود، استفاده کنند، اما در بیماری شکاف کام و لب چون دارویی مصرف نمی‌شود و همه چیز به هنر دست جراح برمی‌گردد، شرکت‌های دارویی هم انگیزه‌ای برای ورود به این زمینه ندارند. ما در ایران ٢٠‌هزار بیمار مبتلا به ام‌اس داریم درحالی که ١٠٠‌هزار نفر مبتلا به بیماری شکاف کام و لب هستند و این خطر تا بزرگسالی و سنین بعدی کودک همچنان ادامه دارد. در مجموع ١٣٠ ناهنجار در کودکان داریم که ٣۵ فقره از آنها شایع است، برای همین باید نهضتی به منظور آموزش و آشناکردن خانواده‌ها با این بیماری راه بیفتد.

 

بیشتر بخوانید “شکاف لب و کام”

یبوست در کودکان

ازعلل شایع مراجعه به متخصصین اطفال یبوست است .در کتب و مقالات رفرنس معتبر جهانی ابتدا به بررسی علل ان میپردازد ولی در ایران بر اساس تجربه چندین ساله طبابت ما ابتدا باید ببینیم یبوست واقعی است یا نه

از قدیم مادر بزرگها روی مدفوع کودکان حساسیت ویزه ای داشتند بطوری که تمام بیماریها را به همین مدفوع کودک نسبت میدهند. بارها بنده در کلینیک کودکان را با تب بسیار بالا (مثلا انفلانزا)دیده ام که خانواده بجای مراجعه به پزشک و درمان کودک و یا دادن استامینوفن و کنترل تب .به کودک با تشخیص موهوم(رو دل کرده یا سر دل کرده)ملین میدهند و فکر میکنند با دفع مدفوع تب هم خوب میشود.و گاها عوارض این کار را ما بصورت تشنج در اوزانسها میبینیم.خیلی از والدین فکر میکنند شکم بچه باید مانند ساعت کار کند و هر گونه تغییر در ان را نشانه بیماری میدانند .در صورتی که دفع مدفوع تحت تاثیر رزیم غذایی و عوامل دیگر میتواند متغیر باشد.و صرفا دفع مدفوع دیر نشانه یبوست نیست.

بطور کلی باید گفت دفع مدفوع دیر دیر صرفا نشانه یبوست نیست.بعنوان مثال در کودکان زیر شش ماه گاهی تا ۵ روز عدم دفع مدفوع طبیعیست و نباید درمان شود .فقط مراجعه به پزشک جهت تشخیصهای افتراقی لازم است.

زمانی که دفع مدفوع همراه درد باشد و گاهی حتی خونریزی باید حتما مراجعه به پزشک داشته باشید

حال اگر یبوست تایید شد توسط پزشک باید بررسی ازمایشگاهه انجام شود. عفونتهای ادراری و بیماریهای تیرویید از جمله عوامل شایع همراه یبوست هستند.که توسط پزشک بررسی میشوند.

حال فرض کنیم که یبوست تاییدشد و علل طبی مانند بیماری تیرویید و بعضی بیماریهای روده ای دیگر هم توسط پزشک رد شد حال جهت درمان اولبن قدم اصلاح رژیم غذایی و شیوه زندگی است.

مصرف کم فیبر در غذا کم تحرکی و مصرف کم مایعات از جمله علل شایع یبوست در کودکان است.قبلا نان مصرفی مردم از ارد سبوس دار بود و مردم بیشتر غذای همراه نان میخوردند و از طرفی تنقلات مصرفی هم بیشتر میوه های خشک مانند الو خشک و لواشک و میوه های فصل تازه بود .اش رشته های قدیم پر از حبوبات و ابگوشت و سایر غذاهای نانی همگی ضد یبوست بود از طرفی منازل اپارتمانی نبود و بچه ها در حیات تحرک بیشتری داشتند و یبوست کمتر دیده میشد.

امروزه شیوه غلط زندگی سبب افزایش یبوست شده است که به چند مورد ان اشاره میکنیم…

امروزه اغلب وعده های غذایی برنج است که یبوست زاست. دیگر از ان اش رشته های پر حبوبات خبری نیست.نان مصرفی بیشتر از ارد سفید بدون سبوس است که یبوست زاست.نوشابه های گاز دار جزیی از رژیم غذای خانواده شده که سبب یبوست میشود. ابمیوه زیاد مصرف میشود که اصلا مناسب نیست.ابمیوه مصنوعی شامل ساندیس و رانی و هر مارک تجاری دیگر که اصلا توصیه نمیشود و ابمیوه طبیعی هم از اشتباهات تغذیه امروز است.بطور کلی درصد زیادی از خواص میوه در فیبر ان است و با گرفتن ابمیوه فیبر میوه را بعنوان تفاله دور میریزید.میوه باید بطور کامل مصرف شود حتی میوه هایی که میشود با پوست خورده شود مانند سیب و خیار را بهتر است با پوست بخورید.مصرف ابمیوه طبیعی فقط در اسهال جهت جبران مایعات توصیه میشود و سایر موارد میوه کامل خورده شود بهتر است.یکی دیگر از عواملی که سبب یبوست میشود مصرف کاکایو است که در اغلب تنقلات امروزه بچه ها فراوان است.شیشه و شیر هم یبوست ایجاد میکند.بطور کلی شیر باید متعادل خورده شود.تنقلات قبلا بیشتر شامل میوه های خشک شده مانند الو خشک و .. بود که در حال حاضر با کیک و تنقلات کاکایویی جایگزین شده.فعالیت بچه ها کم شده همه خانه ها اپارتمان بازیها پای کامپیوتر یا تلوزیون قبلا سرویس مدرسه کم بود و همه نزدیکترین مدرسه دولتی پیاده میرفتیم ولی حالا همه بچه ها سرویس دارند و پیاده نمیروند.توصیه میشود این اصلاحات در زندگی انجام شود و بعد در صدد درمان دارویی  باشید . دارو هم اغلب سعی میشود داروهای کم ضرر تر انتخاب شود که مراجعه به پزشک لازم است

**یک نکته مهم در یبوست در ایران و شیوع بالای ان در ایران به علت ابنست که سن شروع اموزش اجابت مزاج در ایران پایین است و خانواده قبل از اینکه کودک امادگی اجابت مزاج گفتن را داشته باشد سعی میکنند کودک را با اجبار و با دعواهای مکرر از جیش به اصطلاح بگیرند و این سبب ترس کودک از دفع مدفوع و یبوست میشود

**یکی از موادی که توصیه میشود مصرف کمپوت های ساده خانگی  است که میتوان با سیب و گلابی یا هویج درست کرد با حد اقل شکر

 

طراحی شده توسط ساینا وب